Ένας αετός λεβέντης, ένας δράκος δυνατός...

Θέλω να κάτσεις και να σκεφτείς ένα έμβιο ον που θα μπορούσες να συνδυάσεις με τον εαυτό σου. Αν δεν ήσουν άνθρωπος τι θα μπορούσες να είσαι; Και δεν μιλώ για τα συνηθισμένα οικόσιτα ζώα που υπάρχουν γύρω μας. Μιλώ για όντα άγρια, για όντα άγνωστα στους περισσότερους, για όντα φανταστικά.
Εγώ μπορώ να σας μιλήσω μόνο για δυο από αυτά. Αυτό που με σημάδεψε και αυτό που με σημαδεύει.

Αετός
Περήφανος, δεν καταδέχεται να φάει κάτι που δεν είναι δικό του θήραμα. Είναι λεβέντης, γιατί δε διστάζει να επιτεθεί ακόμη και στον άνθρωπο όταν ερεθισθεί ή όταν προστατεύει το σύντροφό του και τα μικρά.
Εξημέρωση: Ο αετός, όταν πιαστεί μικρός, εξημερώνεται εύκολα και αφοσιώνεται στον αφεντικό του.
Όσο άγριος είναι από τη φύση του, άλλο τόσο ευαίσθητος είναι. Όταν εξαγριωθεί γίνεται πολύ φοβερός και επικίνδυνος. Αγαπά και υπακούει τον αφεντικό του, αλλά είναι και υπερήφανος και δεν ανέχεται την κακομεταχείριση.
Μύθοι, παράδοση: Όταν γεράσει ο αετός ανεβαίνει στα ουράνια κι από κει πέφτει με μεγάλη ορμή πάνω σε βράχο και σπάει το γυριστό ράμφος του. Μετά λούζεται στην Αχερουσία λίμνη και στη συνέχεια κάθεται απέναντι από τον ήλιο και γίνεται νεότερος.
Ονειρομαντεία: Ο αετός είναι σύμβολο βασιλικής δύναμης. Το όνειρο είναι καλό και προαναγγέλλει μεγάλες επιτυχίες στον εργασιακό τομέα. Αν περνά πάνω από το σπίτι σας σημαίνει ευχάριστα γεγονότα και χαρές. Αν δείτε αετό να πετά είναι καλό σημάδι και σημαίνει πως θα λάβετε σημαντική βοήθεια από φίλους και υψηλά υφιστάμενα πρόσωπα.
Τέχνη: Σύμβολο της ανδρείας, της παλικαριάς, της ελευθερίας και του ύψους.
Πολεμικές τέχνες: Eagle Claw Kung Fu - Νύχι του Αετού. Το σύμβολο της δύναμης, της κυριαρχίας… Η κινεζική αυτή πολεμική τέχνη, ένα κλασσικό σύστημα κουνγκ φου, παίρνει τ’ όνομά της από τον αετό λόγω της δύναμής του και κυρίως λόγω της ταχύτητας, της όρασής του και των τεχνικών της αρπαγής των θηραμάτων του…

Δράκος
Μυθικό ον, το οποίο έχει συνήθως μορφή ερπετού ή μεγάλης σαύρας. Κοινά, συνήθη χαρακτηριστικά των δράκων είναι το μεγάλο μέγεθος και αντίστοιχα η μεγάλη δύναμη. Ένα από τα όπλα τους είναι ότι συνήθως βγάζουν φλόγες από το στόμα.
Οι δράκοι γεννήθηκαν στην ανατολή αλλά μετανάστευσαν τα τελευταία χρόνια της κυριαρχίας τους και στην δύση, μέσω του αέρα, της γης και του νερού. Ξεκίνησαν ως καλοί και με τα χρόνια απέκτησαν την χειρότερη φήμη. Οι δράκοι της δύσης παρουσιάζονται ως επιθετικά, αιμοβόρα θηρία, ενώ οι δράκοι της ανατολής αναφέρονται ως καλκάγαθοι συμπαραστάτες του ανθρώπου. Προφανώς κάποιοι δράκοι υπήρξαν καλύτεροι γείτονες από άλλους.
Εξημέρωση: Όλες οι μέθοδοι εξημέρωσης έχουν μόνο προσωρινή επίδραση στους δράκους που δεν εξημερώθηκαν από τη γέννησή τους. Είναι προτιμότερο να γίνεστε φίλοι με τους δράκους παρά να τους εξημερώνετε. Με δεδομένη την αγάπη τους για τα πολύτιμα αντικείμενα, αν τους προσφέρετε κάτι τέτοιο, μπορεί, τουλάχιστον όσοι μιλούν, να σας ακούσουν. Ωστόσο να είστε επιφυλακτικόι όταν σας συμβουλεύουν, γιατί είναι πανούργοι. Λατρεύουν τα αινίγματα και τα γλωσσικά παιχνίδια και όποιος καταφέρει να νικήσει δράκο σε διαγωνισμό αινιγμάτων κερδίζει και τον σεβασμό του.
Κινέζικη αστρολογία: Συμβολίζει την πνευματική και σωματική υγεία, την αρμονία και την υπεροχή. Τους αρέσουν τα μαύρα, πράσινα και χρυσά χρώματα και λατρεύουν να τρώνε ψωμί, πουλερικά και να πίνουν πολύ νερό. Ο Δράκος είναι ιδιαίτερα ευφυής. Του αρέσει να επηρεάζει ανθρώπους και πράγματα γύρω του. Ζητάει επίμονα τον σεβασμό των άλλων γιατί πιστεύει οτι το αξίζει. Συνήθως πετυχαίνει σε ότι στόχο και αν βάλει και σε αυτό τον βοηθάει η δημιουργική του φύση. Έχει πολλούς πιστούς φίλους, θαυμαστές και υποστηρικτές τους οποίους ενίοτε βλέπει και σαν σκλάβους του! Είναι πολύ δύσκολο για έναν Δράκο να παραδεχτεί ότι έχασε σε μια μάχη ή σε μια αψιμαχία. Ακόμα και αν συμβεί να χάσει, δεν πρόκειται ποτέ να το παραδεχτεί λόγω της μεγάλης περηφάνειας του και του εγωισμού του. Ο Δράκος δεν εντυπωσιάζεται απο το χρήμα. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η δύναμη και θα κάνει τα πάντα για να την αποκτήσει. Είναι άτομα που είτε θα παντρευτούν νωρίς και θα αφοσιωθούν στην οικογένεια τους, είτε θα προτιμήσουν την μοναξιά και θα αλλάξουν πολλούς ερωτικούς συντρόφους.
Ονειρομαντεία: Θα συναντήσετε κάποια εμπόδια στα επαγγελματικά και τα προσωπικά σας, θα είναι όμως σχετικά μικρά και θα τα ξεπεράσετε εύκολα.
Πολεμικές τέχνες: Συμβολίζει τη δύναμη της Ανθρώπινης Βούλησης για να ακολουθήσει τους Νόμους της Φύσης. Ο Δράκος είναι η Βούληση της Φύσης, ενσαρκωμένη στο δικό μας κόσμο.




Εσείς λοιπόν τι ζώο είστε;

Νεράιδες....

Κάποτε πριν πολλά χρόνια ζούσε ένα αγόρι τόσο ευαίσθητο και καλόκαρδο που μια κακιά μάγισσα θύμωσε τόσο μαζί του που αποφάσισε να του στείλει τη νεράιδα του Σκότους για να το πάρει με το μέρος της.
Μια νύχτα που το φεγγάρι έπαιζε κρυφτό με τα σύννεφα, πήγε η Μαύρη νεράιδα στο σπίτι του νέου. Σύρθηκε κρυφά μες τους ίσκιους και τρύπωσε στο δωμάτιό του. Το παλικάρι κοιμόταν ήσυχα και γαλήνια. Έβλεπε ένα όμορφο όνειρο και χαμογελούσε.
Η νεράιδα πλησίασε αθόρυβα, κοίταξε το γαλήνιο βλέμμα του και ζήλεψε που ένας θνητός μπορούσε να νοιώθει τόση ηρεμία την ώρα που κοιμόταν. Έβγαλε το μαύρο πουγκί που είχε πάντοτε κάτω από τον μεταξωτό της μανδύα, και του έριξε στο στόμα λίγες σταγόνες. Λίγες σταγόνες από το φίλτρο της Λησμονιάς. Έριξε μια τελευταία ματιά πίσω της και έφυγε γελώντας.
Όταν ξύπνησε ο νέος το πρωί, δεν θυμόταν ποιος ήταν. Δεν θυμόταν τι ήταν. Βγήκε στο δρόμο, περιπλανιόταν σαν χαμένος, κοίταζε γύρω του σαν να έβλεπε τα πάντα για πρώτη φορά. Τότε πετάχτηκε μπροστά του η νεράιδα με τα μαύρα, του χαμογέλασε, και το χλωμό της πρόσωπο έλαμψε.
Πόσο όμορφη του φάνηκε! Ψιλόλιγνη και λυγερή με τα μεγάλα της μάτια να κοιτούν κατευθείαν στην ψυχή του. Το βλέμμα της ήταν σκοτεινό και το χαμόγελό της θλιμμένο, μα γι αυτόν είχε την λάμψη του Ήλιου.Ήταν το πιο όμορφο βλέμμα που είχε δει ποτέ!
Σαν υπνωτισμένος την ακολούθησε. Ο κόσμος έβλεπε τον νέο να ακολουθεί τη μαυροφορεμένη γυναίκα χωρίς να κοιτάει τίποτα άλλο, χωρίς να ρίχνει ένα βλέμμα πουθενά αλλού, παρά μόνο στη μορφή που προχωρούσε εμπρός του κι απορούσε:
"Μα καλά, δεν βλέπει που πηγαίνει; Δεν καταλαβαίνει ότι ακολουθεί τη Μαύρη νεράιδα; Θα τον οδηγήσει στο χαμό του!"
Κανείς όμως δεν του έλεγε τίποτα.Κανείς δεν τον έπιασε από τους ώμους να τον συνεφέρει. Όλοι κοιτούσαν και λυπόνταν. Η ζωή συνεχίζεται, τι κι αν ένας ακόμα νέος έπεφτε στα αδηφάγα χέρια μιας Μαύρης νεράιδας.... Καλό θέμα συζήτησης, μα μέχρι εκεί. Ό,τι δεν μας αγγίζει, δεν μας αφορά. Μέχρι να μας αγγίξει...
Μόνο τότε ασχολούμαστε, μόνο τότε φωνάζουμε και διαμαρτυρόμαστε γιατί κανείς δεν είπε κάτι, γιατί κανείς δεν μας ξύπνησε από το λήθαργο... Ο νέος την ακολουθούσε ολόκληρη τη Μέρα. Ο Ήλιος άρχιζε την κάθοδό του κουρασμένος πια, όταν εκείνοι, έφτασαν σε μια λίμνη.
Ήταν μια όμορφη λίμνη γεμάτη με νούφαρα που επέπλεαν επάνω στα πράσινα νερά της. Καλαμιές σκέπαζαν τη μία της πλευρά, και θάμνοι θεόρατοι, την άλλη. Τα δένδρα ήταν ψηλά και έκρυβαν το φως του Ήλιου. Η υγρασία δημιουργούσε καπνό που αναδυόταν αργά προς τον ουρανό. Φωνές πουλιών και πετάγματα εντόμων δεν ακούγονταν πουθενά. Μια απίστευτη ησυχία πλανίοταν γύρω.
Εκεί σταμάτησε η νεράιδα.Γύρισε τον κοίταξε κατευθείαν στα μάτια και του έγνεψε να πλησιάσει. Σαν να ξύπνησε από το λήθαργο ο νέος, κοίταξε τρομαγμένος γύρω του.
"-Που είμαι;" ψέλλισε.
-"Εδώ μαζί μου..." του είπε η νεράιδα. "Εδώ είναι το σπίτι σου, μαζί μου."
Πέταξε το μανδύα και του έπιασε το χέρι.
"-Έλα, έλα να βουτήξουμε στο νερό. Είναι δροσερά και όμορφα."
Θαμπώθηκε από την ομορφιά του κορμιού της. Ήταν σφιχτό και γεμάτο καμπύλες. Την ακολούθησε υπνωτισμένος. Βούτηξαν στα νερά κι άρχισαν να παίζουν. Έρχονταν όλο και πιο κοντά, οι ανάσες μπερδεύονταν, λαχάνιαζαν. Τα χάδια τους έγιναν πιο τρυφερά.
Η καρδιά του νέου άρχισε να χτυπά δυνατά.
-"Πόσο τυχερός είμαι...." σκέφτηκε. Αλήθεια, πόσο μεγάλη τύχη ήταν να γνωρίσω ξαφνικά μια τόσο όμορφη γυναίκα....!"
Οι μέρες κυλούσαν με χάδια και φιλιά. Ο νέος ένοιωθε ευτυχισμένος εκεί. Μέσα στο συνεχές μισοσκόταδο ανακάλυπτε πράγματα που δεν είχε ποτέ φανταστεί. Ο καιρός όμως περνούσε, και η νεράιδα άρχισε να δυσανασχετεί. Δεν τον άφηνε πλέον να την αγγίζει όπως πριν.Δεν τον άγγιζε ποτέ. Δεν τον φώναζε κοντά της. Καθόταν μόνη σε ένα βραχάκι, και χανόταν μέσα στις σκέψεις της.
Τότε εμφανίστηκε η μάγισσα. Ήρθε ξαφνικά μέσα σε ένα μαύρο σύννεφο. Κάτι είπε στη νεράιδα και αυτή τον κοίταξε με βλέμμα λυπημένο. Ανέβηκε στο σύννεφο και πέταξε μακριά μαζί της.
Ο νέος έμεινε αποσβολωμένος να κοιτά. Δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί έφυγε. Τι είχε κάνει;
"Δεν μπορεί, θα ξαναγυρίσει... Δεν μπορεί να φύγει έτσι ξαφνικά, χωρίς ένα αντίο, χωρίς μια λέξη..." Περίμενε εκεί....
Περνούσαν οι εβδομάδες και ο νέος έστεκε πάντα δίπλα στη λίμνη. Οι μέρες έσερναν τις ώρες τους αργά, βασανιστικά. Κοιτούσε πάντοτε ψηλά, στον ουρανό. Κάθε φορά που έβλεπε ένα μαύρο σύννεφο να πλησιάζει σπρωγμένο από τον άνεμο, αναθαρρούσε.
Η καρδιά του πετάριζε. Περίμενε το σύννεφο να φέρει τη νεράιδά του πίσω. Εκείνο έφερνε όμως μόνο βροχή. Η νεράιδα δεν ξαναγύρισε ποτέ.Καθόταν στην άκρη της λίμνης και αναρωτιόταν
"Γιατί;"
Καμία απάντηση από πουθενά... Η μάγισσα μόνο πέρναγε καβάλα στο σύννεφό της και γέλαγε χαιρέκακα.
-"Τώρα να σε δω θνητέ, που πήγε η γαλήνη και η ηρεμία σου.... Γιατί χάθηκε η ομορφιά της ψυχής σου; Έτσι είναι πάντα... Έτσι θα γίνεται πάντα... Όλοι σας χρειάζεστε μια πλάνη, μία σκιά να βαραίνει τα μάτια για να καταλάβετε, να σταματήσετε να είστε ευτυχισμένοι".
Μήνες ολόκληρους τον κοίταζε και γελούσε. Τον έβλεπε να μαραζώνει και η καρδιά της ευφραινόταν. Μέχρι που κάποια στιγμή πέρασε πάνω από τη λίμνη η μάγισσα με το λευκό σύννεφο. Είδε ο νέος το σύννεφο που κατέβαινε και άρχισε να τρέχει προς τα εκεί.
Ένα τεράστιο χαμόγελο εμφανίστηκε ξανά και το πρόσωπό του έλαμψε. Όμως στο σύννεφο ήταν μόνο μια μάγισσα που το κοίταζε με λύπη.
"-Τι κάνεις εδώ πέρα μόνος σου; Ποιος είσαι;"
"-Εγώ περιμένω την αγαπημένη μου να έρθει πάλι στη λίμνη μας. Την ξέρεις; Φοράει ένα μαύρο μανδύα και είναι πολύ όμορφη. Έχει ένα θλιμμένο χαμόγελο... Έφυγε μια μέρα με ένα μαύρο σύννεφο και δεν ξαναγύρισε."
Η μάγισσα κατάλαβε..
-"Έλα" του είπε... "Έλα να σου πω...."
-"Τι μπορείς να μου πεις εσύ μάγισσα; Που είναι η αγαπημένη μου;"
-"Έλα να σου δείξω."
Ανέβηκε ο νέος στο σύννεφο και πέταξε μαζί με τη μάγισσα πάνω από βουνά και πεδιάδες. Έφτασαν σε ένα δάσος σκοτεινό όσο και η λίμνη του. Εκεί υπήρχαν δύο σκιές που πήδαγαν από βράχο σε βράχο. Γέλια αντηχούσαν και κραυγές. Αναγνώρισε τη φωνή της...Μα που ήταν; Τι έκανε εκεί;"-Γιατί;;;" ρώτησε τη μάγισσα.
-"Δεν υπάρχει γιατί. Έτσι είναι ο κόσμος. Έτσι ήταν και έτσι θα παραμείνει για πάντα. Δεν χωράει καλοσύνη και γαλήνη μέσα του. Πρέπει να υπάρχουν σκιές παντού."
-"Γιατί όμως; Ποιον πειράζει αν όλα είναι φωτεινά; Αν υπάρχει παντού χαρά και αγάπη;"
Η μάγισσα δεν του απάντησε. Τον κοίταξε μόνο και κούνησε το κεφάλι της.
-"Δεν κατάλαβες ακόμα; Ακόμα δεν μπορείς να καταλάβεις ότι τα ωραία πράγματα πρέπει να κρατούν για λίγο; Τι θα ήταν η ζωή σας αν παντού βασίλευε η ευτυχία; Ποιος θα μπορούσε να αντέξει αν όλα ήταν γύρω του όμορφα και εύκολα; Πως θα μπορούσες να κοιμηθείς, να ονειρευτείς εάν όλα είναι λουσμένα στο φως; Πως θα μπορούσες να νοιώσεις την χαρά της ηρεμίας αν ήσουν πάντα ήρεμος";
"Βλέπεις παλικάρι μου, ακόμα κι ο Ήλιος, δύει τη μισή μέρα. Παραχωρεί το θρόνο του στο βασίλειο των Σκιών. Μέσα εκεί ζει ο Έρωτας. Το υπέρτατο συναίσθημα ανήκει στη Νύχτα. Ανήκει στις Σκιές."
Ο νέος κατάλαβε.
-"Όλα είναι μία αντίφαση. Η ευτυχία είναι ένα Όνειρο που κρατάει για λίγο. Είναι μια Στιγμή που τη ζούμε για να μας λείψει. Τότε καταλαβαίνουμε την αξία της. Τότε νοιώθουμε."
-"Έλα πάμε πάλι πίσω. Εκεί στην πόλη από όπου ξεκίνησες. Τώρα ξέρεις. Τώρα μπορείς να ζήσεις κι εσύ σαν Άνθρωπος.
-"Ναι, τώρα πόνεσα. Έμαθα. "
-"Όχι ακόμα. Αλλά τώρα, μπορεί να μάθεις κάποτε." ... είπε η μάγισσα και γύρισε το σύννεφο πάλι στον ουρανό.
Η μέρα χάραζε και ο ορίζοντας ρόδιζε στο βάθος. Ένα ουράνιο τόξο σημάδευε το τέλος της μπόρας κάπου μακριά. Ο Ήλιος κόκκινος, σκορπούσε το φως του παντού. Μια ακτίνα ζέστανε το πρόσωπο του νέου. Έκλεισε τα μάτια κι ονειρεύτηκε τη νεράιδά του.
Τι κι αν ήταν Μαύρη; Ήταν δικιά του, έστω και για μία στιγμή...
-"Σε ευχαριστώ Μαύρη νεράιδα" φώναξε. "Σε ευχαριστώ που με έμαθες να νοιώθω. Με έμαθες ότι όλα είναι περαστικά."
-"Πάμε... Ο κόσμος είναι γεμάτος νεράιδες. Ήρθε η ώρα να ψάξεις τη Λευκή νεράιδα. Είναι κάπου εκεί έξω και σε περιμένει" ....



Aπό το: http://enaspaliatsos.blogspot.com