Τελικά υπάρχει κάποιος σε αυτόν τον κόσμο που να ξέρει τι θέλει?
Μήπως τελικά όλοι ζούμε μέσα στο δικό μας ψέμα? Ξέρουμε τι θέλουμε αλλά μόλις το βρίσκουμε κάνουμε τις πάπιες γιατί φοβόμαστε ότι είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό?
Ή τελικά μήπως ζητάμε πολλά και δεν εννοούμε να ρίξουμε λίγο τα μούτρα μας μπας και ανακαλύψουμε κάτι καλύτερο από αυτό που ζητάμε?
Μην το πάρεις ότι μιλάω μόνο για τα αισθηματικά... Το ίδιο μπορεί να ισχύει για όλους τους τομείς της ζωής μας. Αλλά μπορείς να το πάρεις όπως θέλεις...
Ένα τελικά έχω μάθει. Όταν ψάχνεσαι, εκτός του ότι δεν βρίσκεις ποτέ αυτό που θέλεις αλλά διάφορα άλλα που σε παραπλανούν με τον εκτυφλωτικό τρόπο που σου παρουσιάζονται, χάνεις χρόνο από σένα και από όλα τα καλά που θα μπορούσαν να σου συμβούν.. Μια ξανθιά κάποια στιγμή είπε ότι δεν πρέπει να χάνουμε καταστάσεις γιατί ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να σου παρουσιαστεί η ευκαιρία.. Σοφή κουβέντα για ξανθιά (αγάπη μου εσύ!).
Η τύχη δεν φτιάχνεται. Η ζωή όμως? Η κάθε επόμενη στιγμή που ζεις, ως επί το πλείστον, καθορίζεται από τις δικές σου επιλογές.. Και μερικές φορές από την τύχη..
Γι'αυτό πήγαινε στην συγκέντρωση του σχολείου. Μπορεί να βρεις έναν παλιό συμμαθητή και να σου ανοίξει νέους δρόμους στην καριέρα σου. Πήγαινε στο πάρτυ του συναδέλφου. Μπορεί να γνωρίσεις τον έρωτα της ζωής σου. Πες ένα καλημέρα σε αυτόν που βλέπεις καθημερινά στο μετρό. Μπορεί να αποδειχτεί άξιος φίλος.
Μπορεί να γίνουν όλα αυτά, ή μερικά, ή και τίποτα... Χωρίς όμως λίγο ρίσκο δεν γίνεται τίποτα καλέ μου φίλε.. Και πάνω απ'όλα μάθε να δίνεις ευκαιρίες. Πρώτα στον εαυτό σου και μετά στους γύρω σου. Ποτέ μην θεωρήσεις κάτι τελειωμένο πριν καν αρχίσει.. Ποτέ μην κάνεις εικασίες με το μυαλό σου για το μακρινό μέλλον. Μπορεί να γίνουν και να χαρείς... Αλλά αν δεν γίνουν? Τότε?
Ζήσε το τώρα και άσε το αύριο να εξελιχθεί με τις επιλογές του σήμερα...